با تو دوباره شاعر می شوم

                 شعرهایی از جنس خاک

                             جنس زمین

          شاید به خاک نشستن سرنوشت من بود

                 پریده ام

                         بسیار پریده ام که پرواز را تجربه کنم

                      اما این پرتگاه

                                این بلندی عجیب

                                        آدمی پرواز را هم که بداند بال ندارد

                              پرواز بی بال....

                     هر بار محکمتر به زمین کوبیده شدنست

                   این بار می خواهم با تو به خاک فرورفتن را بیاموزم

                        با تو دوباره شاعر می شوم

                                     شعرهایی از جنس زمین

/ 1 نظر / 28 بازدید
اشکان

سلام.از وبلاگتون دیدن کردم.دوست دارم باهاتون تبادل لینک کنم.شما هم اگه مایل به این کار هستید به وب من مراجعه کنید و از قسمت تبادل لینک وبم اقدام به این کار کنید.ممنون.