برای راحله نیکنام ! در زادروزش

       تو آمدی امروزهایی که تکرار می شوند

            بی هیچ منتی ! بی هیچ دریغی

                   همه رنجها اولش به نام تو شد

                      و من

               اینجا با تو و اکنون رنگ می گیرم

                         بی نقاب و بی حجاب

                       با تو ترسی از خودم بودن ندارم

                     بی هیچ قضاوتی دوستم داشته ای

            و می اندیشم بی تو

              زمین جایی برای زیستن نبود

             آسمان هم راههایش بسته می ماند

             و من در خود مچاله می شدم

           و تو آمده ای انگار که نیمی از من باشی

              نیمه ای که خودم را به تصویر می کشد

                   با تو آموختم که "من" را دیدن ترسی ندارد

                         با تو آموختم که عشق سیلان دارد تا بینهایت

               تو از زیبایی چشمانم شعر سرودی و من

               در عمق نگاهت غرق شدم

                       مرا بیش از آنچه هستم دیدی

                          و من

                                نترسیدم که روزی بیاید که دوستم نداشته باشی

                       خوب است که آمدی

                   همیشه با همین حضور آرام بیا

               تلاطم این دریا ! آرامش ترا طلب می کند

               تو که ندیده چشمهایم را می خوانی

              نشنیده صدایم را می شنوی

              نگفته شاعرم می کنی

               خوب است که آمده ای

                     خوب است که می مانی

                و مرا دوست می داری چونانکه که من ترا

              ورای تمام تعریفها و ضعفها

           با تو تا ابد بی حجاب خودم را تماشا می کنم

/ 4 نظر / 35 بازدید
راحله

مه من نیمه ی عیانم منهم با تو تاابدیت عریانم چیزی برای قدر دانی از مهر ِ نابت ندارم جز قلب و روحم لیاقت ِ عشق تو را میطلبم . [گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل]

حمید

زیبا بود

بهزاد

سلام بر شما دوست گرامی به عنوان یک ایرانی که علاقه مند به فرهنگ وسنت های بومی کشورم مقاله ای درباره نتیجه سنت و مدرنسم در وبلاگ خود نگاشته ام خیلی خوشحال میشم از دیدگاه ارزشمند شما را در این بحث و نظر سنجی اگاه شوم [گل]

مه مطهر

آقا بهزاد آدرس وبلاگتونو نذاشتین