خدا سوراخ بود و من

                              از آسمان به زمین افتادم

                                     چیزی در من رو به افول نهاده است

                                              چیزی با طعم طراوت

                                                 چیزی با طعم امید

                                                  چیزی با طعم انسانیت

                 خدا مرا خورد و شاید هم قی کرد

                  از سفری دراز بی هیچ توانی بازگشته ام

                   من قوانین زمین شما را نمی دانم 

                      سخت است که باور کنم برگها با من سخن نمی گویند

                             لجنهایتان روی صورتم پاشیده

                                    ستاره ها در برق برق چراغها گم می شوند

                                            چیزی از جنس باور در من رو به افول است

                      من قاعده زندگی را گم کرده ام

                             انگار تمام آن سالهای دور در دهان خدا که سوراخ بود

                    زمین شما را ندیده ام

                       چرا سنگها لال شده اند

                                 یادم نیست آخرین بار که آواز خواندم در کدام کویر بود ؟

                    آسمان آبی بود و خورشید سخاوتمندانه گرمم می کرد

                               طراوت یک ملخ

                معجزه حیات در بیابان

                      من آواز می خواندم

                              طوفان شد

                                        یادم نیست همان روز بود که خدا مرا خورد ؟

/ 2 نظر / 25 بازدید
داورپناه

يا حضرت خضر !

سلام بزرگوار

سلام بزرگوار- لطفا با خدا اينگونه معامله نكن خواهش دارم - ببخشيد اگر بي احترامي كردم علي تبريز