قی می کنم انسانیتم را

               اینجا روی زمین

                       برای خوب بودن

                          برای بودن تکه ای از روحت را به تاراج می برند

          کاش

          اینجا روی زمین

               مثل کتابها بود

                  قهرمان داستان با تلالو خورشید می آمد

                       روحش را به پرواز در می آورد و با غروب می رفت

          اینجا روی زمین

           مثل کتابها نیست

               قهرمان قصه باید انسانیتش را قی کند

                  روحش را به تاراج بگذارد

                             لبخندهای دیگران

                                  تصویر تزویر است

         اینجا روی زمین

                باید انسانیتم را قی کنم

                     اما لبخند نخواهم زد

**************

   این روزها باید دست روحم را بگیرم،برایش بخوانم

            خدا را کم نشین با خرقه پوشان

                                رخ از رندان بی سامان مپوسان

           تو نازک طبعی و طاقت نداری

                               درشتیهای مشتی دلق پوشان

   باید به خیلیها بگویم که دوستی دروغینشان را فهمیده ام، این روزها برای بودن و موثر

   بودن و تمیز بودنم دارم رنج می کشم .کاش ابو سعید ابالخیر با من سخن می گفت

   :"سالک آن است که در میان خلق باشد، اما با خدا باشد" این روزها در میانه خلقم

   اما با خدا ماندن دشوار تر از نگه داشتن آتش در کف دست است . باید روحم را از این

   ورطه بیرون بکشم . بیرون کشید باید از این ورطه رخت خویش!

 

 

                              

/ 2 نظر / 26 بازدید
محسن

با سلام ازاینکه یاد این روسیاه فرمودید ممنونم متن شما جالب بود اما اینقدر از دست این جماعت ناراحت نباشید. برای همه دعاکنید خدا آخرو عاقبت ما را نیز بخیر کند. وصل تو کجا و من مهجور کجا دردانه کجا حوصله مور کجا هر چند ز سوختن ندارم باکی پروانه کجا و آتش طور کجا