ماه ناموزون

یوسف گم گشته باز آید به کنعان غم مخور

                                                   کلبه احزان شود روزی گلستان غم مخور

گفت حافظ می رود شبهای تار از پیش رو

                                                    این غزل را خوانده ای ؟ بر حال دوران غم مخور

گرچه منزل بس درازت می نماید یا که خرما بر نخیل

                                                    جمله را سازد ید بیضا خدای حال گردان،غم مخور

می دود بر تارک شب ماه تابان تا تو را

                                                     دل نگیرد زین سیاهی شمس رخشان  غم مخور

لحظه ای در خود نشستم سر به افلاکم رسید

                                                      خوب دانستم کنون احوال انسان غم مخور

هر چه آید گو بیا و هرچه رفته گو برو 

                                                     در دل آمد لمحه ای از نور جانان غم مخور

  ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

در اتوبوس شکوفا شدم لبخند

نوشته شده در ۱۳۸٧/٤/۱۱ساعت ٧:۳۸ ‎ب.ظ به قلم مه مطهر نظرات () |