ماه ناموزون

نمی دونم تا حالا کوه رفتين يا نه؟

وقتی با خستگی به اون بالا می رسين يه حسی ميگه به اندازه خستگيش بلند نيست

ولی يه لذت خوبی داره حالا فرض کنيد وقتی از کوه با چنگ و دندون رفتين بالا با خودتون

بگيد آيای واقعا لذت بهتری نبود ؟ آيا اين وقتو اگر صرف چيز ديگه ای می کردين بهتر نبود؟

دو سال و نيم به اندازه ای هست که يه بچه راه رفتن و حرف زدن ياد بگيره دو تا کاری

که تمام عمر براش کابرد داره حتی اگه صد بار هم بخوره زمين و بلند شه می ارزه !

اما من دو سال و نيم جنگيدم که برسم به اين نقطه حالا نمی تونم تشخيص بدم چه

قدر اشتباه کردم! يا اينکه آيا اين دقيقا همون چيزيه که ميخوام يا اينکه حالا بايد چی

کار  کنم ؟ تجربه ديگران يه چيز ميگه منطق من چيز ديگه رفتار تو يه چيز ديگه موندم

توی سه راهی .

خدايا کمکم کن که حيران مانده ام.

 

نوشته شده در ۱۳۸۳/٩/۳٠ساعت ۱۱:٤٦ ‎ق.ظ به قلم مه مطهر نظرات () |