ماه ناموزون

 

 

دلم نازک شده پنداری عشقی نو در آن در حال تولد است یک جور احساس آبستنی مقدس تمام وجودم را فرا گرفته مانند مریم پیش از زایش مسیح  . اضطراب عجیبی دارم مانند کودکی که فردا روز اول مدرسه رفتن اوست . شوقی زیبا دلم را خنج می زند مانند پروانه ای  که تازه سر از پیله در می آورد . تردیدی عمیق روحم را فرا گرفته از آن دسته تردید ها که وقتی مدتها از عزیزی دور بوده ای و بعد او را ببینی نمی دانی بخندی یا گریه کنی . بی تابی عجیبی در بازوانم موج می زند مثل مادری که می خواهد کودکش را برای اولین بار در آغوش بگیرد . پاهایم بی قرار لحظه ایست که نمی دانم گویا بالهای بی قرار جوجه عقابیست که برای اولین بار می خواهد بپرد . من این حال را می شناسم و نمیشناسم . خاطرهای دور از آن به یاد دارم وندارم همه چیز مثل همان روز است پرسشی عظیم در برابرم است و پاسخی که تمام وجودم را به آتش می کشم حال و هوای امتحانات نهایی را تداعی میکند پاسخ را می دانم و پرسش را هم اما از شوق این پرسش و پاسخ تمام وجودم به آهنگ روح می رقصد و می رقصد و مست می شود پرسش این است :" آیا من پرودگار شما نیستم؟" و پاسخ از تمام سلولهایم از تمام از گوشه های دور قلبم از زوایای خاموش روحم می جوشد.... تو یک بار دیگر هم پرسیده بودی آن روز هم جان من آنقدر رقصید تا نور شد و اکنون در بندم اجازه ای برای رقص نیست حس کنده شدنی غریب می لرزاندم می دانی مثل آن است که در گرمای تابستان پوستین به تن کرده ام پوستین را بشکاف و آزادم کن دستانت را درون قلبم احساس می کنم قابله مهربانی هستی که دستانش را به انتظار تولد کودک دراز کرده است  اما اینجا کودکی نیست اینجا شعله ایست که در انتظار دم توست بدم و آتش فشانش کن تمامش کن رهایش کن بی تاب آنقدر رقصیده که مست شده مست تو که از رگ گردن به او نزدیکتری و زمزمه می کنی از زمزمه ات ترک خورده ام مثل گندمی که ترک می خورد تا جوانه بزند رهاییم بخش......

 

******************************

کلک مشکین تو روزی که زما یاد کند

                                              ببرد اجر دو صد بنده که آزاد کند

                                                                                 (حافظ)

******************************

دل اگر عاشق شود تدبیر نیست

                                      در نوشت ناصیه*تغییر نیست

دل نمی تابد سرشت لامکان

                                    لیکنش جز مهر تو اکسیر نیست

لن ترانی ** خوانی و می رانیش

                                    لیک او کور غم است تاثیر نیست

                                                                             (خودم در وکردم)

__________________________________

*پیشانی

**آن هنگام که حضرت موسی خواست تا خدا را ببیند خطاب آمد "لن ترانی "یعنی نمی توانی مرا ببینی که عرفا از آن به ناز خداوند تعبیر می کنند

******************************

 

ای لطیفی که گل سرخت چو دید                              

                                        از لطافت پیرهن را بردرید

باد  ما  و  بود  ما  از  داد  توست                               

                                       هستس ما جمله از ایجاد توست

لذت   هستی   نمودی  نیست  را

                                      عاشق خود کرده بودی نیست را

ما نبودیم  و     تقاضامان     نبود

                                        لطف تو نا گفته  ما  می شنود

ما همه شیران  ولی    شیر     علم *

                                       حمله مان از باد باشد دم به دم

حمله مان از ابد و ناپیداست باد

                                          جان فدای آن که ناپیداست باد

                                                                           (مولانا)

______________________

*یعنی همه ما مانند شیر هستیم ولی شیری که روی پرچم(علم) نقاشی شده و یورش و حمله ما از وزش باد است

***************************

خدای را بندگانند

که ایشان  معشوقند و محبوبند

وحق تعالی طالب ایشان است

و هر چه وظیفه عاشقان است او برای ایشان می کند

                                                               (فیه ما فیه)

**************************

من شرمنده همه هستم امروز  خیلی خیلی قاطی بودم گویا سال 83 سال قاطی بودنه به هر حال خدا نصیب شما هم از این قاطی بودنها بفرماید یه جورایی می خواستم این شادیم را به بقیه هم منتقل کنم . منتقل شد؟

 

نوشته شده در ۱۳۸۳/٢/٢ساعت ۳:٢۸ ‎ق.ظ به قلم مه مطهر نظرات () |