ماه ناموزون

اول گوينده (چهارشنبه، 6 اسفند، 1382 )و بعد احسان (جمعه، 8 اسفند، 1382 )را بخوانيد بعد بيايد مطلب پايين را بخوانيد(من در مورد بحثهای گوينده فعلا نظری نمی دم يه ضرب المثل انگليسی هست که ميگه :برنده بحث کسی است که در آن شرکت نمی کند)                                                                                                    

***********************************************

شيخ ابوالحسن خرقانی بر سر در خانقاه خود نوشته بود :                                                              

هر که در اين سرا ی در آيد نانش دهيد واز ايمانش مپر سيد چه آنکس که بر درگاه باری تعالی به جان ارزد البته که بر خان ابوالحسن به نان ارزد                                                                                         

حرف من اين است ارزش گذاری برای انسانها از عهده ما خارج است همه ما در مرتبه ای از هستی آنقدر ارزش داشته ايم که پروردگار مهربان نعمت هستی به ما ارزانی داشته است  پس بر تری از اين حيث بر        ديگری نداريم آن کس که به دنبال رنگ شلوار فلان هنر پيشه است به نوعی در همان مسير کمال طلبی قرار     دارد که فلان زاهد در فلان دير در قرآن آمده است و لسوف يعطيک ربک فترضی * پس آن هنگام که حجابها    از پيش چشمان آدمی برداشته شود چه چيز جز او و يا به عبارتی کمال مطلق انسان را راضی خواهد کرد که    طبق وعده الهی به همگان اعطا خواهد شد مورد ديگر شرايط محيطی است معلوم نيست آيا اگر هر کس ديگری در  همان شرايط رشد می کرد  کمال مطلوب او چيزی برتر بود يا نه به طور مثال همه ما فواحش** را پست ترين آدمها  قلمداد می کنيم  ولی در نظر نمی گيريم در زندگی آنها هم بار های بار معجزاتی چون تمامی ما رخ ميدهد که حتی ممکن است اشک از چشمان آنها جاری کند و خداوند هنوز نعمت حيات را از آنها دريغ نکرده که هيچ آنها هم بارهای بار در زندگی خود از صميم قلب پروردگار خويش را ياد می کنند و از کجا معلوم منی که خود را فی المثل مريم عذری می دانم اگر در آن شرايط و آن محيط واقع ميشدم بدتر از آن نمی کردم اين حرف من دليلی بر سلب مسوليت از اينگونه آدمها نيست چون معمولا اين افراد راحتترين راه را برگزيدهاند که مواره بهترين نيست بلکه می گويم ما آن درجه از صلاحيت و آگاهی را نداريم که در مورد ارزش آدمها نظر بدهيم به نظر من دختر ۱۷ ساله ای که رنگ شلوار فلان کس برايش مهمتر است در جايگاه خود زايده يک فرهنگ      معيوب است که منجر به بی هويتی می شود  که تک تک ما در قبال آن مسول هستيم پس اظهار نظر هايی         اينچنين که فلان کس ارزش بحث ندارد نه تنها نا آگاهانه بلکه غير مسو لانه نيز هست                              

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ                                                                                                          

*آيه ۵ سوره والضحی : و خداوند آنقدر به تو عطا ميکتد تا راضی شوی                                                

************************                                                                                          

چنان لطف او به هر جان وتن است                    که هر بنده گويد خدای من است

 

**************************************                                                               

بريد به اين لينک هر کی تونست بگه من کدومم جايزه می دم                                                          

                           

 

 

 

 

 

 

 

************************************************************

نوشته شده در ۱۳۸٢/۱٢/۱۱ساعت ٧:۱۸ ‎ب.ظ به قلم مه مطهر نظرات () |