ماه ناموزون

    و من زنم 

    محکوم به گریستنهای پنهان 

    محکوم به لبخندهای بغض آلود 

    محکوم به خوبم چیزی نیست 

    محکوم به تماشای تو تا ابد 

نوشته شده در ۱۳٩٤/۱/٢۸ساعت ٧:٥۳ ‎ق.ظ به قلم مه مطهر نظرات () |

     هر بهانه ای برای تماشای تو خوب است،وقتی چشم می شوم در همه پس کوچه های شهر

نوشته شده در ۱۳٩٤/۱/٢٧ساعت ۱:٥۳ ‎ق.ظ به قلم مه مطهر نظرات () |

      هو می کشد 

            خود را به پنجره می کوبد 

                   پنداری 

                        طوفان 

                                  شاعر تنهایی من است 

                عزیز پیش از اینم 

                      مرا متهم به کشتن این پروانه نکن 

                                ناافروخته مانده  بود سالیان دور چراغی که بوسه اش داده بودم 

                           به آتش کشیده بودم تمام قلبم را 

                                انتظار کشت مرا و آتش و این پروانه را 

                             حالا های و هوی باد شعر این مغاک را زمزمه می کند 

                                باد نه در درختان که در مژگان به خون نشسته ام می پیچد 

                                       پس از این تمام غروبهای شهر روایتگران دلمرده زنی هستند 

                                             که روزی با عشق تو به دنیا آمد و روزی بی عشق تو درگذشت 

   

 

نوشته شده در ۱۳٩٤/۱/٢٢ساعت ۳:۳٩ ‎ق.ظ به قلم مه مطهر نظرات () |

       برای لوزان و چشمهای تو
       "صلح است میان کفر و اسلام
                              با ما تو هنوز در نبردی؟"
      پا نوشت:

        سعدی هم آینده را می دید و هم چشمان تو را ....

نوشته شده در ۱۳٩٤/۱/۱۳ساعت ۱۱:٢۸ ‎ب.ظ به قلم مه مطهر نظرات () |

مشاهده یادداشت خصوصی

نوشته شده در ۱۳٩٤/۱/۱۳ساعت ٢:٠٩ ‎ب.ظ به قلم مه مطهر نظرات () |

            بی تو تاریخ می شوم

                  کتابی نمور

                       زرد، ورق ،ورق

            توالیم به هم می ریزد

          کوروشم پر غرور

                  با حمله غزنویان چشمانت

                    بی سر و سامانیان

                         سر سلسله قاجارم می شوند

                        و من تن می دهم

                           به ترکمانچای نبودنت

                 فتنه گری نکن

                     به حصر خانگی محکومم

              بی تو ممنوع الخبرم

             ممنوع النفس

          

نوشته شده در ۱۳٩٤/۱/۱٠ساعت ۳:٠٧ ‎ب.ظ به قلم مه مطهر نظرات () |

      تمام سهم من از تو 

           چند نقطه نورانیست 

                از این پهلو به آن پهلو فرجی نیست 

            تمامشان را ورق زدم 

                     دیشب میان خوابهایم نبودی 

                           حالا من و این دلتنگی عجیب 

                      خیره به همان نقطه های نورانی 

                گرمای دستانت..... 

                     عطر آغوشت ....

                               را می بافیم 

                        لعنت به برق 

                            می رود و من دوباره 

                                 می مانم بی تو 

                                    قبلترها خوبتر بود 

                                          عاشقان دنیا تو را روی کاغذ چاپ می کردند 

                                                 وهیچ چیز آن چشمها را میان قاب خاموش نمی کرد

                                     عزیز دلم 

                                     سری به خوابهایم بزن

نوشته شده در ۱۳٩٤/۱/٦ساعت ۱٠:٥۱ ‎ق.ظ به قلم مه مطهر نظرات () |

 کدام نیمکت مرا به آسمان تو می رساند

  وقتی که همدمم 

   تنها گیسوان آشفته بیدی است 

   که نسیم با او عشق بازی می کند 

نوشته شده در ۱۳٩٤/۱/۱ساعت ٥:٠٩ ‎ب.ظ به قلم مه مطهر نظرات () |