ماه ناموزون

     ما که هر چی می گیم نمی فهمی لا اقل اینا بگن شاید بفهمی  

     دانی که چه شب گذشت برمن

                                                لا بات بمثلها اعادیک

       فی الجمله نماند صبر و آرام

                                               کم تزجرنی و کم اداریک

       از بهر خدا که مالکان جور

                                               چندین نکنند بر ممالیک

******************************

      صلح است میان کفر و اسلام

                                          با ما تو هنوز در نبردی

      سر بیش گران مکن که کردیم

                                          اقرار به بندگی و خردی

      هم چاره تحملست  تسلیم

                                         ور نه به کدام جهد و مردی

              بنشینم و صبر پیش گیرم

               دنباله کار خویش گیرم

*****************

     تلخست دهانم عیشم از صبر

                                            ای تنگ شکر بیار قندی

***********************

        آیا که به لب رسید جانم

                                    آوخ که ز دست شد عنانم

          کس دید چو من ضعیف هرگز

                              کز هستی خویش درگمانم؟

         پروانه‌ام اوفتان و خیزان

                             یکباره بسوز و وارهانم

    با درد تو یاوری ندارم

                        وز دست تو مخلصی ندانم

    عاقل بجهد ز پیش شمشیر

                           من کشتهٔ سر بر آستانم

******************************

          یاران به نصیحتم چه گویند

                            بنشین و صبور باش و مخروش

         ای خام من اینچنین بر آتش

                            عیبم مکن ار برآورم جوش

نوشته شده در ۱۳٩۳/٩/٢۳ساعت ۱۱:٤۱ ‎ب.ظ به قلم مه مطهر نظرات () |