ماه ناموزون

             این روزها درگیر درگیرم،پر از مشغله کاری در جهات مختلف

             کارهای علمی و اقتصادی خودم به یک طرف، کارهای ثبت کانون

            سراسری راهنمایان و جشن روز جهانی راهنمایان هم مزید بر علت شده

           خدا را شکر توان و ارده اش هست.این روزها یکی از دغدغه هایم پاسخ مقالاتی

            است که برای مجلات فرستاده ام.کتاب فنون هم روی میز ناتمام مانده تا برای

            چاپ برود،مکاتباتی که برای تورهای ورودی در حال انجام است. و حس بدی که

            به خاطر عدم رسیدگی به مادرم با خودم حمل می کنم، این روزها وقتی برای

           مادرم نگذاشته ام ،از پاریس که آمدم یک راست به ارومیه رفتم و آنجا هم تا

          ساعتها جلسات مکرر بود .

            اما گاهی دلم هوای جاده می کند !

           دلم برای روزهایی که بی خیال به جاده میزدیم و می ماندیم و می ماندیم،

           تنگ شده! برای همین در یک اقدام انتحاری و فقط به عشق تماشای دشت

           کلاسی را در قزوین قبول کرده ام که یک روز در میان مرا به راه می کشد،

          بی صبرانه منتظر شروع کلاس در قزوین و آشنایی با همکارانی هستم که

         پس از اتمام دوره شان به جرگه ما خواهند پیوست.البته قبول این کلاس

        برای اثر گذاری نیز بوده. امیدوارم فارغ التحصیلان کلاس بتوانند تشکل راهنمایان

       قزوین را بنیان گذاری کنند. بعد از آن هم عازم کیش هستم تا برای دانشجویان

       جهانگردی و روابط عمومی از فنون مذاکره و آئین سخنوری بگویم و بیاموزم.

       کاش می شد کیش را زمینی بروم.برای عید احتمالا تور نبرم می خواهیم سفر

      زمینی 20 روزه ای را برویم هنوز تصمیم نگرفته ایم .

      می دانم ویار کرده ام ! ویار باغ شازده ماهان،مسجد جامع یزد،حافظیه شیراز

     ،بالای نقش رستم که تمام دشت زیر پایت می آید،صفای قشم! جاده جاسک

     به چابهار! آبی ساحل بزرگ چابهار! آب تنی در خلیج فارس !محراب مسجد جامع

     اردستان!بدجور ویار انحنای گنبد شیخ لطف الله را دارم،و البته منظره اتاقهای هتل

     همای شیراز به سمت کوه هم به آن اضافه شده .

     خدا به خیر کند که مجنون نشوم.

 

    

نوشته شده در دوشنبه ٢٥ دی ،۱۳٩۱ساعت ٥:۳۸ ‎ب.ظ به قلم مه مطهر نظرات () |

                   گاهی من  می مانم و یک حس تهی 

                                 دیوان هیچ شاعری 

                                           بیت هیچ عاشقی 

                                                  تعبیر من نیست

                   گویی پیش از من هرگز بشری این چنین آزموده نشده

                             چه تنهایی تلخیست وقتی تعبیر نمی شوم

                                    چه حس هیچیست وقتی به کلام نمی آیم 

                       هیچ

                                      

               

نوشته شده در پنجشنبه ٢۱ دی ،۱۳٩۱ساعت ٧:۳۸ ‎ب.ظ به قلم مه مطهر نظرات () |