ماه ناموزون

        با تو از خاطره ها سرشارم

                                            جشن نوروز ترا کم دارم

       سال تحویل دلم می گیرد   

                                           با تو تا آخر خط بیدارم

                                                                       (ناشناس )

************

برای حمید که اولین سالی است پس از 7 سال ،سال تحویل پیش هم نیستیم

   

نوشته شده در جمعه ٢٦ اسفند ،۱۳٩٠ساعت ٦:٠٤ ‎ب.ظ به قلم مه مطهر نظرات () |

  با عدالت خودم در افتاده ام

  روزهای سختی است.نه به ان دلیل که باید سخت تلاش کنم . به آن لحاظ که انتظار

  آدمها از من بالا رفته دوستی به دلیل همکاری در جایی انتظار داشته در مسئله ای

  که کاملا به دیگری تفویض اختیار شده بود مداخله کنم تا در جشن حضور یابد . و این

  با تمام اصول اخلاقیم در تضاد است . دیگری دوست داشته بیاید ولو به قیمت ضایع شدن

  حق دیگری و من این کار را نکرده ام در مقابلش به طرز لطیفی مرا در جای دیگر حذف کرد. 

  می گویند باید هوای اطرافیانت را داشته باشی ! برایم مفهوم غریبی است .

  همیشه تا آنجا که توانسته ام کار دیگران را راه انداخته ام بی دریغ و بی منت !

  اما این روزها آدمها از من بهای بودنم را می خواهند . در حوزه هایی که حق دیگری

  را ضایع می کند . خیلی درگیرم و روزهای سختیست.دنیا هر موهبتی را که عطا

  می کند انگاره تکه ای از روحت را به بهای آن می خواهد .

  رسیده ام خانه دو رکعت نماز استغاثه خوانده ام . شاید برای فهم قواعد بازی هنوز

   روحم کودک است . و بی هوا فریاد عدالت و حق سر می دهد.

  لحظات سختیست گاه دنیا برای بقا روحت را به لجن می کشد . و من بین بقا و فنا

  دست و پا می زنم .

  حضرت مولانا می فرماید :

       گر در طلب منزل جانی، جانی

                                           گر در طلب لقمه نانی، نانی

       این نکته رمز اگر بدانی، دانی

                                          هرچیز که در جُستن آنی، آنی

  شاید در جستن خدمت خلق نبوده ام که بهایش را باید با روحم بدهم. 

  نمی دانم ؟ نمی دانم ؟

 

نوشته شده در یکشنبه ٧ اسفند ،۱۳٩٠ساعت ۱:٥۳ ‎ب.ظ به قلم مه مطهر نظرات () |