ماه ناموزون

چادر به سر می کشم

                           ببینمت

                                    می گویی ومی خندی

                                           رو میگیرم

                                                    نمی خواهم نگاه متهمم را ببینی

 

 

****************

خانم دوباره شعر هایتان را.....

 دوستت دارم به اندازه....

می لرزم در برابر وحشی ترین هیات منصفه دنیا

پرانتز باز چشمهایت

کلمه ها شورش کرده اند

 اتهامشان سنگین است

دوستت دارم به اندازه....

و حکم نهایی!!

خانم ! مخاطب شعرهایتان که من نیستم؟!

*************

  به زباله های فکرم سری زدم

آنجا هم نبودی!!!!

 ************      

خب !

بپذیریم که زن هستیم و خداوند ما را آفرید تا نوید بخش مهربانی عطوفت و لطافت باشیم و این سه یعنی مقدمه ای بر عشق و ما را آفرید تا خروشان و خشمگین باشیم نه بدان سان که مردان خشمگین می شوند خشم ما در عین اینکه کوبنده است حمایت نیز در خود نهفته دارد زیرا ما جلوه ای از ناز معشوقیم و رسالت ما یاد آوری او و دمیدن روح او در زندگانی است و بدا به روزی که زنی رسالت خود را فراموش کند چون مردان خشمگین شود و چون آنان شاد گردد و تعادل دنیای اطراف خود را بر هم زند زیرا زن ومرد مکمل یکدیگرند.خشم توام با ناز مکمل خشم ویران کننده است عطوفت و لطافت زنانه مکمل مهربانی مردانه است

*************

ای عزیز ندانم که عشق خالق گویم ویا عشق مخلوق.عشقها سه گونه آمد.اما هر عشقی درجات مختلف دارد:

عشقی صغیر است/ و عشقی کبیر/ و عشقی میانه. عشق صغیر عشق ماست با خدای تعالی و عشق کبیر عشق خداست با بندگان خود عشق میانه دریغا نمیارم گفتن که بس مختصر فهم آمده ایم!

______________________________________

*تمهیدات عین القضاه

 

 

نوشته شده در پنجشنبه ۱٧ اردیبهشت ،۱۳۸۳ساعت ٢:٠۱ ‎ق.ظ به قلم مه مطهر نظرات () |

 

 

دلم نازک شده پنداری عشقی نو در آن در حال تولد است یک جور احساس آبستنی مقدس تمام وجودم را فرا گرفته مانند مریم پیش از زایش مسیح  . اضطراب عجیبی دارم مانند کودکی که فردا روز اول مدرسه رفتن اوست . شوقی زیبا دلم را خنج می زند مانند پروانه ای  که تازه سر از پیله در می آورد . تردیدی عمیق روحم را فرا گرفته از آن دسته تردید ها که وقتی مدتها از عزیزی دور بوده ای و بعد او را ببینی نمی دانی بخندی یا گریه کنی . بی تابی عجیبی در بازوانم موج می زند مثل مادری که می خواهد کودکش را برای اولین بار در آغوش بگیرد . پاهایم بی قرار لحظه ایست که نمی دانم گویا بالهای بی قرار جوجه عقابیست که برای اولین بار می خواهد بپرد . من این حال را می شناسم و نمیشناسم . خاطرهای دور از آن به یاد دارم وندارم همه چیز مثل همان روز است پرسشی عظیم در برابرم است و پاسخی که تمام وجودم را به آتش می کشم حال و هوای امتحانات نهایی را تداعی میکند پاسخ را می دانم و پرسش را هم اما از شوق این پرسش و پاسخ تمام وجودم به آهنگ روح می رقصد و می رقصد و مست می شود پرسش این است :" آیا من پرودگار شما نیستم؟" و پاسخ از تمام سلولهایم از تمام از گوشه های دور قلبم از زوایای خاموش روحم می جوشد.... تو یک بار دیگر هم پرسیده بودی آن روز هم جان من آنقدر رقصید تا نور شد و اکنون در بندم اجازه ای برای رقص نیست حس کنده شدنی غریب می لرزاندم می دانی مثل آن است که در گرمای تابستان پوستین به تن کرده ام پوستین را بشکاف و آزادم کن دستانت را درون قلبم احساس می کنم قابله مهربانی هستی که دستانش را به انتظار تولد کودک دراز کرده است  اما اینجا کودکی نیست اینجا شعله ایست که در انتظار دم توست بدم و آتش فشانش کن تمامش کن رهایش کن بی تاب آنقدر رقصیده که مست شده مست تو که از رگ گردن به او نزدیکتری و زمزمه می کنی از زمزمه ات ترک خورده ام مثل گندمی که ترک می خورد تا جوانه بزند رهاییم بخش......

 

******************************

کلک مشکین تو روزی که زما یاد کند

                                              ببرد اجر دو صد بنده که آزاد کند

                                                                                 (حافظ)

******************************

دل اگر عاشق شود تدبیر نیست

                                      در نوشت ناصیه*تغییر نیست

دل نمی تابد سرشت لامکان

                                    لیکنش جز مهر تو اکسیر نیست

لن ترانی ** خوانی و می رانیش

                                    لیک او کور غم است تاثیر نیست

                                                                             (خودم در وکردم)

__________________________________

*پیشانی

**آن هنگام که حضرت موسی خواست تا خدا را ببیند خطاب آمد "لن ترانی "یعنی نمی توانی مرا ببینی که عرفا از آن به ناز خداوند تعبیر می کنند

******************************

 

ای لطیفی که گل سرخت چو دید                              

                                        از لطافت پیرهن را بردرید

باد  ما  و  بود  ما  از  داد  توست                               

                                       هستس ما جمله از ایجاد توست

لذت   هستی   نمودی  نیست  را

                                      عاشق خود کرده بودی نیست را

ما نبودیم  و     تقاضامان     نبود

                                        لطف تو نا گفته  ما  می شنود

ما همه شیران  ولی    شیر     علم *

                                       حمله مان از باد باشد دم به دم

حمله مان از ابد و ناپیداست باد

                                          جان فدای آن که ناپیداست باد

                                                                           (مولانا)

______________________

*یعنی همه ما مانند شیر هستیم ولی شیری که روی پرچم(علم) نقاشی شده و یورش و حمله ما از وزش باد است

***************************

خدای را بندگانند

که ایشان  معشوقند و محبوبند

وحق تعالی طالب ایشان است

و هر چه وظیفه عاشقان است او برای ایشان می کند

                                                               (فیه ما فیه)

**************************

من شرمنده همه هستم امروز  خیلی خیلی قاطی بودم گویا سال 83 سال قاطی بودنه به هر حال خدا نصیب شما هم از این قاطی بودنها بفرماید یه جورایی می خواستم این شادیم را به بقیه هم منتقل کنم . منتقل شد؟

 

نوشته شده در چهارشنبه ٢ اردیبهشت ،۱۳۸۳ساعت ۳:٢۸ ‎ق.ظ به قلم مه مطهر نظرات () |