ماه ناموزون

جشن مژدگیران

این جشن که گاهی در کتب به نامهای مرد گیران ،مزد گیران  و مژدگیران و یا جشن گل نیز نامیده شده. در روز اسپندارمزد* در ماه اسفند برگزار می شده که بنا به گاه شمار پیشین زردشتی روز پنجم از آغاز اسفند و بنا به تقویم امروزین روز بيست ونهم از بهمن ماه می شود . در این روز که روز بزرگداشت ایزد اسپندارمزد یا همان فرشته نگهبان زنان است .زمام امور به دست زنان می افتاده و گاه دیده می شده که حتی شاه نیز در معیت زنان خود در انظار عمومی ظاهر می شده .در این روز زنان به خواستگاری مرد دلخواه خود می رفتند و از او تقاضای ازدواج می کردند و مردان به همسر و یا معشوق خود هدیه و گل اهدا می کردند به نحوی می توان این جشن را جشن عاشقان نامید .

اما مقصود از این مقال به غیر از بیان گوشه ای از فرهنگ غنی این مرزو بوم  اینستکه با توجه به اینکه این روزها به ولنتاین نزدیک می شویم چرا با وجود چنین جشنی باز هم ولنتاین را که یک رسم ورودی و تقریبا بی ریشه است ، برگزار کنیم همانطور که می دانید جشن ولنتاین در حقیقت بزرگداشت قدیسی است ایتالیی الاصل که در قرون وسطی با وجود منع کلیسا از ازدواج دختران و پسران و قوانین سخت و متهجرانه آن دوره اقدام به عقد جوانان به یکدیگر و سرودن اشعار عاشقانه می کرد ، که در جای خود باید قدر آن شناخته شود اما ما ایرانی هستیم با تاریخی 8 هزار ساله ، ایران یکی از قدیمی ترین سکونت گاه های  بشر است  آیا شایسته نیست ما صادر کننده جشن بزرگداشت عشق به جهان باشیم ،کشوری که شاعرانی چون مولانا و حافظ  را در خود پروریده می تواند با شکوه ترین جشن عشق را به جای یک بزرگداشت ساده به جهانیان عرضه کند  و این فقط وابسته به همت من وتوست  که از امروز تصمیم بگیریم یک ایرانی باشیم و خود را باور کنیم ، این خود باوریست که ایران را می سازد و می پروراند اگر به ایرانی بودنمان افتخار و عمل کنیم و خود و فرهنگمان را باور داشته باشیم از بیگانه بی نیاز خواهیم شد ما می توانیم همه چیز حتی فرهنگ خود را به خارج از مرزهای ایران صادر کنیم . پس با شادی و با عشق به همدیگر و کشورمان و فرهنگمان ایران را می سازیم .

جشن گل ۲۹ بهمن جایگزین ولنتاین .

________________________________

بنا به گاه شماری زردشتی که در آن هفته وجود نداشته روز پنجم هر ماه روز اسپندارمزد یا امشاسپند حامی زنان است با تلاقی نام این روز و ماه  آن جشن مژدگیران مانند تمام جشنهای ایران باستان که در تلاقی ماه و روز همنام برگزار می شدند ، اجرا میشده مراسم بالا نقل از ابو ریحان بیرونی است

با تشکر از دوست خوبم محمد رضا یکتایی که صمیمانه حاصل مطالعات خود را در اختیارم گذاشت

وبلاگ جديدم که می خوام چيزای تاريخی توش بنويسم www.iranianir.persianblog.ir      اگر دوست داشتين به اينجا هم سری بزنيد

نوشته شده در شنبه ٢٤ بهمن ،۱۳۸۳ساعت ۱:۱٠ ‎ق.ظ به قلم مه مطهر نظرات () |

چه خوشبختی های ساده ای

منظره ای برفی

سوپی گرم

و آغوشی گرمتر

و من غافل بدنبال شاديهای بزرگ مشتان گره کرده و فرياد گلويم را به هوا می فرستادم

نوشته شده در جمعه ٢۳ بهمن ،۱۳۸۳ساعت ۱٢:٥٧ ‎ق.ظ به قلم مه مطهر نظرات () |

در کتاب خوانده ام باران در سرمای زياد برف می شود

چشمهايم می لرزند

  و صدايم هم

سخنانت برف را به چشمانم هديه کرده اند

           

نوشته شده در دوشنبه ٥ بهمن ،۱۳۸۳ساعت ۱٢:۱٢ ‎ب.ظ به قلم مه مطهر نظرات () |