تاسوعا به عاشورا پیوند می خورد

من هنوز در حسرت پیوند با حسین سر گردانم

این روزها از دیدن این همه چشم هم چشمی خسته ام هر کوچه ، هیاتی دارد که اعضایش به زور از 50 نفر متجاوزند ، من نمی دانم این مردم چه قدر چایی می خورند مگر و یا مگر در ظهر عاشورا در کنار زخمهای حسین (ع)کسی چایی خیر می کرد . همه هل می زنند برای گرفتن غذای نذری ، دید زدن دختر آن ور خیابان ،علم بلند و بادی بیلدینگ 11 ماه گذشته که مثلا علم را سه بار بچرخانند . محرم عالمی داشت روزگار کودکیمان که این روزها به ابتذال کشیده شده . 

دکتر شریعتی می گفت "ای کاش به جای زخمهای حسین ،افکار حسین را نشانمان می دادند" و شاید اگر زنده بود می گفت :" ای کاش به جای دیگهای خرج و چاییهای نذری و چشم هم چشمی علم و کتلهای هیاتها ، همان زخمهای حسین را می دیدم ،کافی بود "

****************

سوتی عاشورایی:

دیشب ساعت 1 از در خانه تو آمدم ،همسایه نیمه فضولمان در را باز کرد و گفت بیا خانه ما ،خواهرم آمده عکسهای عروسیت را هم بیاور نگاهی به حمید کردم که دعوت نیمه شب را اجابت کنم یا نه؟ سر تکان داد که برو .

بگذریم از ماجراهای ما با بچه این همسایه که دهانش را پشت در خانه ما می گذاشت و جیغ می زد ، عین اسب از این ور خانه توی مغز ما تا آن ور خانه شان یورتمه می رفت ،آنهم وسط امتحانات پایان ترم و بحبوحه درس خواندنم پیش از ارشد . و یا اینکه بدون اینکه به ما بگوین تصمیم گرفتند توالت فرنگی نصب کنند و یک روز صبح که خواستم بروم دستشویی آقای بنا از سقف توالتمان کله اش را آورده بود تو و یا اللهی گفت که نزدیک بود قالب تهی کنم و یا اینکه یک روز از پله های حیاط آمده بودند چسبیده بودند به پنجره تا جهاز مرا ببینند و من هم خواب آلود بی هوا رفتم توی آشپزخانه و عین فیلمهای ترسناک من و بچه هی همسایه با  هم جیغ کشیدیم .و یا مادرش که وقت و بی وقت با جیغ جیغ توی راهرو بچه هایش را صدا می کرد .و حاصل تمام این اختلال در زندگی ما از سوی همسایه مومنمان یک حلال کنید بود بدون آنکه تغییری اساسی رخ دهد .تا اعتراضی که کردیم و جواب شنیدیم :شما که نیستید ما از کجا بدانیم کی آمده اید که رعایت کنیم .

به هر حال رفتم خانه شان و خواهر بزرگش که بسیار  احساس زرنگی می کرد،می خواست برود شیراز ،آنهم با تور !!!!  اول فکر کردم چه کسی را معرفی کنم که با بزن و بزقصهایی که در راه می شود دودمانش توسط این خواهر فرمانده به باد رود دیدم همه همکارانم را دوست دارم ،طوری حرف زدم که کلا هوس نکند هرگز با تور زمینی جایی سفر کند .

و اما اصل سوتی (یا به قول این خواهر سی تی ):

گفتند :"عصر رفته بودیم امامزاده" محمود کریمی" جایتان خالی! "

گفتم :"این امامزاده کجا هست؟ " چون تا جایی که می دانستم امامزاده ای به این نام در قیطریه و چیذر نیست .

گفتند:ا همین بالا جلو پاساژ"

گفتم:"خب آنکه امامزاده علی اکبر است ،نه محمود کریمی ؟"

خواهران وا رفتند ،عاقل اندر سفیه نگاهم کردند که :" محمود کریمی نام مداح معروفی است که به مناسبت محرم به امام زاده می آید "

به زور جلو خنده ام را گرفتم و خیلی جدی گفتم :"آهان!!!"

ظاهرا این محمود کریمی کرامات زیادی دارد چه به قول خواهر فرمانده :" بچه سوسولهای مو سیخ سیخی را خوب می گریاند ، شما هم حتما سری به امامزاده بزنید "

حالا من که موهایم سیخ نبود اما حتما چون محمود کریمی را نمی شناختم بچه سوسول مرتد بودم !!!!!!

***********

خاطره عاشورایی

مسافری داشتم که حائز مقام مهمی در عراق بود ،تعریف می کرد در زمان صدام عضو حزب بعث بوده و سنی ،دکترای عمران داشت ، او را فرماندار کربلا می کنند با یک ماموریت و آنهم اینکه ،آبی را دور قبر حضرت عباس می چرخد خشک کند .

می گفت:" مکنده آوردیم آب را کشیدیم و همه جا را دقت ایزوله کردیم ،اما بار بعد وقتی پایم را درون مقبره گذاشتم تا کمر توی ابی رفتم که در مقبره حضرت می چرخید و شنیده بودم که پیش از من چند نفر دیگر هم تلاش کرده اند و این آب که منشاء ان ناپیداست دوباره می آید و دور مقبره می چرخد ، از انجا به حضرت ایمان آوردم و شیعه شدم و به همین دلیل از عراق گریختم و پس از سقوط صدام دوباره بازگشتم " او اشک می ریخت و می لرزید من هم پا به پایش از عظمتی که دیده بود و یادآوریش چهار ستون بدن پیرمرد را به لرزه در آورده بود اشک می ریختم . چه بهانه زیبایی که بکشانندت حتی به عنوان مخالف و دلت را ببرند آن قدر که هنوز پس از گذشت ٢٠ سال از آن واقعه انقدر زنده تعریف می کرد که قلب مرا هم می لرزاند .